De kip had een goed leven gehad, dat wisten we.
Nu gingen we mee om te zien hoe mijn vader de kop eraf hakte.

schilderij gouache

 

Niet omdat we dat nou zo leuk vonden, maar vanwege het wonderbaarlijke.
Hoe dat lijf na de messcherpe KLAP van de bijl -als een kip zonder kop, inderdaad- ervandoor racete, alsof er nog wat te redden viel.

Maar nee.

schilderij gouache

 

schilderij gouache

 

Erna het snelle plukken van de veren, dan de geur van het afschroeien van de restjes.
De krop, opengesneden om ons het onverteerde graan en kiezeltjes te laten zien.
Glibberige darmen.
Mijn vader onverstoorbaar doorwerkend.

 

schilderij gouache

 

Later het vlees bij het eten, wij ons ergerend aan het gesmak van mijn vader, de handen druipend van het vet.
Een portret van mijn vader in zijn Natuurlijke Habitat, het land, de bijen, de dieren.

En ja, ongemerkt is dit een serie te noemen, ‘Herinneringen’: 4 meisjes hélemaal alleen, en De vermissing van mijn zusje.

Ik neem even blogvakantie, tot later.
En als je dit bloederige bericht wilt delen, fijn, dank je!

5 reacties. Reactie plaatsen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Fill out this field
Fill out this field
Geef een geldig e-mailadres op.
Je moet de voorwaarden accepteren voordat je het bericht kunt verzenden.

Menu