Geen wonder dat het zo lang duurt voordat ik mijn boek af heb.
Mocht er een wedstrijd ‘staren naar leeg wit vel’ bestaan, dan weet ik wel wie ‘m wint.

Ik probeer dan uit alle macht te visualiseren welk eindresultaat ik wil, en ik kraak me de hersenen over hóe dan.

Afijn, uiteindelijk is er maar één weg; ik grijp die dikke kwast…

en slinger rode acryla-gouache op het papier. 

Met potlood zet ik de schets er weer lichtjes op.

In dit nieuwe verhaal fietst hoofdpersoon Sammie straks door allerlei landen.
In welk land speelt deze tekening, denk je?

Hint: wat wordt hier geserveerd?

Juist, het is de plek waar de friet is uitgevonden, België!

Omdat de illustratie in een zoekboek komt, wordt de plaat wordt heel vol met dieren, voertuigen, mensen.

Even het overzicht houden:

Om ruimte tussen de brug en de grond te suggereren, schilder ik het daar donkerder.

Op iedere tekening in het boek zie je straks twee blauwe vogels.
En steeds komt er een vogel bij die meevliegt.

He wat heerlijk, de tekening begint langzaam vorm te krijgen. Het linkerdeel dan.

Oogt ruimtelijk hè, met die trein erbij? Zo komen we ergens.

Volgende keer komt het vervolg.