Zeg nou zelf.
Als je een zoekboek maakt, en er 1001 details in een tekening moeten komen,
weet je dan van tevoren al wat je precies gaat tekenen?

Nee toch?
Ik in ieder geval niet.

Op zo’n grote tekening, waar kinderen straks van alles kunnen zien en zoeken, teken ik piepkleine ‘verhaaltjes’.
In het midden komt de vouw, wat kan daar komen? Een boom, altijd goed.

Wélke verhaaltjes dat zijn weet ik van te voren niet. Maar nu lijkt me leuk als je als kijker ineens ontdekt dat er daar onderaan een wolf zit.
Die natuurlijk wel zin heeft in een lekker geitje.

Deze eet kalmpjes een blaadje van het één of ander.

De boom is alleen nog best leeg, dus moet er meer bij.
Een meisje, ik schilder haar in gouache, zoals alles.

Ze heeft ook een helm met hoorns.
Waarom? Dat mogen kinderen zelf verzinnen.
Misschien hoort ze bij een Geitenstam, misschien hoedt ze samen met de jongen geiten?

Steeds leun ik even naar achteren, kijk of het té vol wordt of niet.

De vorige keer tekende ik al een kabouter onderaan de boom, nu komt er eentje bij.
Op iedere spread staat er iemand met een doek te wapperen, en bij deze is het de kabouter.

Ik denk dat ‘ie zijn mini-laarsjes op zijn mini-kleedje heeft afgeveegd, vandaar.
Wacht, kabouters wonen in de boom. Deurtje, gezellige kaars.

De takken zijn wel erg kaal.
Omdat het moeilijk is om nog felgekleurde bladeren te schilderen -een lichte kleur op donker wordt nooit écht heel licht- knip ik losse, lichtgekleurde blaadjes uit..

…en plak ze op.

Nou, ik vind dat dit middendeel goed is uitgepakt!

Als je wilt reageren; leuk, doen.