Het allerleukste is nog wel, als een tekening bíj́na klaar is.
De basis van de prent staat, alles lekker onder controle dus en ik stort me eens fijn op de details.

Op iedere tekening van dit boek komen twee blauwe vogels voor. Daarnaast sluit steeds een andere vogel zich aan, en vliegt mee naar de eindbestemming.

Ik ben er dus bijna, denk ik..

….maar als ik de tekening aan een paar andere mensen laat zien, blijken sommige dingen niet duidelijk.

Het is dus nog te rommelig.

Maar, protesteer ik, je ziet toch duidelijk dat het Frankrijk is, daar op dat huis wappert toch een Franse vlag?
“Maar die is piepklein!” hoor ik je roepen.
Hm.

Omdat ik het wél leuk vind als lezers kunnen volgen door welke landen Sammie fietst, voeg ik Franse elementen toe.
De visserman krijgt Bretonse strepen, een Frans snorretje -die bestaan!- en een alpinopet.

De heksen op de achtergrond krijgen ook een alpinopetje; staat ze nog goed ook.
En hoplakee, de Eiffeltoren in de achtergrond, Franser kan het niet.

Daarna verhelder ik met gele verf de weg die Sammie gaat fietsen, op zoek naar de pakketbezorger. Ik geeft toe: dit is een stuk duidelijker.

Ik verklaar de tekening voor af, basta, c’est fini!

Trek jij je wat aan van kritiek op iets wat je maakte? Of ga je unverfrohren je eigen gang?
Reageer hieronder!