Hoelang kan een mens met één tekening bezig zijn?
Nou LANG.
Dat geldt trouwens eigenlijk alleen voor de grote tekeningen van mijn eigen zoekboek:
het prentenboek over Sammie, die fietsend door Europa haar knuffel zoekt.
Hoe lang ik over zo’n plaat doe vroeg iemand, nou, zo’n 3 of 4 weken, mompelde ik.
NEEEE. TOCH?
Hij was zo verbaasd -en een beetje sceptisch- dat ‘ie het per vierkante centimeter uitrekende.
Ho stop, dat wil ik helemaal niet weten, hoe lang ik er precies over doe!
Vandaag begin ik welgemoed aan Spanje.
Eerst probeer ik digitaal een compositie uit.
Die tekening moet daarna op papier worden getransporteerd.
Ik ben toch niet tevreden over bovenstaande compositie, en maak ik op papier een andere, ruwe schets.
Deze is puur voor de plaatsing van alle losse elementen:
Daarna schilder ik over de schets een gekleurde ondergrond.
Die ondergrond is om alles als het ware meteen met elkaar te verbinden. Zodat het makkelijker één geheel wordt.
Tja, en dan teken ik dus al die figuurtjes. Véél.
Tekenen, oordelen, gummen, tekenen.
Straks zijn op alle bladzijden van het boek vaste elementen te zien, waar de lezers naar kunnen speuren.
Een blik op mijn prikbord om te checken of ze er allemaal op staan,
yes, het is compleet.
Ik kan beginnen met schilderen.
Ik ben voorlopig niet vertrokken uit Spanje. Hoe lang nog?
Tot de muziek vertrokken is.
Olé!
Reageren? Leuk, doen.
11 reacties. Plaats een nieuwe
Ha, ja, voor je zelf uitrekenen is heel deprimerend, maar het is super dat iemand er naar vraagt en ik denk een eye-opener van jewelste als je het zo uitlegt. Als je er niet nieuwsgierig naar bent, zul je het nooit weten of tot je door laten dringen, maar nu is er nog meer ruimte voor bewondering 🙂 Het wordt weer fantastisch!
Die bewondering ontvang ik graag, natuurlijk. Verder ben ik me maar al te zeer bewust van de tijd!
En daar weet jij ook alles van.
Hartstikke fijn dat je de vormgeving weer gaat doen, Leentje!
Dat is 6 minuten per vierkante centimeter :). Valt nog best mee voor zulke mooie centimeters.
Haha! Tóch met mijn neus op de feiten gedrukt.
Jeetje, wat een werk, wordt wel prachtig, en ik heb enorme bewondering voor je passie en je doorzettingsvermogen!
Ja, het is echt heel veel werk. Veel is best onzichtbaar, maar dat geldt voor het schrijven, wat jij doet, vast ook. Herschrijven en nog ‘es herschrijven, en dan nóg eens.
en nog eens, en nog eens, en …. haha, klopt.
Echt heel mooi om te zien, wat een werk!
Dank je!
Als je hart er niet in zou zitten, zou je het ook niet doen.
Maar bij jou wel, dan let je niet op de tijd.
Ik vind het altijd hartstikke leuk, om te zien hoe zoiets ontstaat.
Ja inderdaad, dat hart moet er wel inzitten, anders wordt het ‘m niet.